Zor zamanlar, psikolojik ve ruhsal çöküntü. Toplumsal kırılmaların yüksek olduğu zamanlar. İnsanların ölmesi. Patlama. Şiddet ortamı. Özgürlüğün sıkışması.
Konu başlıklarımız bunlar. Güzel ülkemin gündemi. İşte böyle zamanlarda konserlere gidiyoruz. İncinen ruhumuz için. Yaşamak için. Daha sıkı tutunmak için. Bir daha böyle şeyler yaşanmaması için.
Cumartesi günü patlama, Pazar günü milli yastı. Konserler tiyatrolar kapalıydı.
Viyana müziği konseri salı günüydü. Lüfti Kırdar'da. Salon %60 dolu. Hava soğuk. Boğaz manzarası karlı.
Harbiye, Lütfi Kırdar arası donduk. Kendimizi salona zor attık. Viyana konserleri iki bölüm. Salı ve perşembe.
İlk konserin konuk solisti Ray Chen. Kemancı. Genç yetenek diye bahsediliyor.
İşin açıkçası konserin haberleri kulağıma gelmeye başlamıştı. Demek ki iyi tanıtım yapıldı.
Konserin programı da çok hoş.
İlk eser Leopold Mozart 'tan, Oyuncak Senfonisi. Sahne birden kuş cıvıltısıyla doldı. İki tane de küçük çalgıcı :)
İkinci eser, oğul Mozart'tan. 3. Keman Konçertosu.
Üçüncü eser: Maurice Ravel 'den, Çigan Rapsodi.
Kısa bir ara verildi. Öksürükler.
Haydn' dan Orfeus ve Evridike.
Kapanış. Oğul Mozart' tan 41. Senfoni.
Ray Chen çok beğenildi. Dakikalarca alkışlandı. Bize seçtiği eser ise Paganini'den di. Ray Chen eser ismini söylediğinde grup kemancılarından birinin yüz ifadesi çok hoştu. Heyecanlıydı.
Memnun bir şekilde konser bitti. Bostancı, bostancı nidalarıyla otobüs durağının yolunu tuttuk.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder