Konferans: Orkestrasyon - Ertuğrul Sevsay İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı

İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı, pazar günü alanında çok büyük bir ismi ağırladı. Ertuğrul Sevsay Hoca Kompozisyon bölümünün davetlisiydi.

Yaklaşık bir ay önce kayıt alındı. Yakalaşık 40 kişi vardı salonda. Konservatuvarın konser salonundaydı. Daha başlamadan yanına gidip tanıştım. Gelmesinin çok iyi olduğundan ve bizi çok mutlu ettiğinden bahsettim. İyi dileklerimi sundum.

Konferans başladı fakat daha çok ders havasındaydı. İleri orkestrasyon dersi, gerçi ileri kelimesi tam karşılamıyor. Çünkü Ertuğrul Sevsay bunun ileri olması için kendi çabası gerekli olduğundan bahsetti.

İlk ders gayet verimliydi. Temel tekniklerden bahsetti. Öğrencisinin çalışmasından bahsetti.
on dakika aradan sonra ikinci ders başladı. Burada biraz daha teknik çalışmalara girdi. Eser analizinin ne denli önemli olduğu, esas hocalarının Mozart, Beethoven olduğudur.

Nihayetinde çok önemli bir derste bulunmuş olduk. Birde şunu öğrendik, ister 2 kişilik oda müziği, ister 100 kişilik senfoni olsun, orkestrasyon estetiğine ihiyacı vardır.

Konferans: Kimlik, Ritüel, Müzik İcrası BMKM

Ulaş Özdemir' in Barış Manço Kültür Merkezindeki Kimlik, Ritüel, Müzik İcrası adlı kitap sunumuydu. Aslında tez çalışmasının kitaplaşmış hali.

Çok samimi ve sıcak bir sunumdu. Saha araştırmalarından, deneyimlerinden, gözlemlerinden bahsetti. Alevi kültüründen yüzeysel olarak bahsedip Zakirlik hizmeti üzerinden sunum devam etti. Kısa bir zaman ayrılmasına karşın izleyiciler için faydalı bir sunum olduğu görüşündeyim.

Örneğin Alevi/Bektaşi kültürünün 3 kolunu ve bu kollarda hizmetler nasıl yapılıyor, kafamda oturdu. Günümüz zakirliğinin durumu ve tutumu konusu da ilginçti. Kadın zakirlik, çerçevesinde Aleviliğin kadınlara bakışı da dikkatimi çekti.

Konser: Viyan Müziği - 2 - bifo - roberto cominati

Viyana müziğinde 2. perde perşembe günü ( dün ) gerçekleşti. Yumuşak bir İstanbul gecesi. İtalyan piyanist pilot Roberto Cominati solist sanatçı. Mükemmel bir konser piyanosuyla icrada bulundu.

Brahms' ın uzun eseri tüm birinci yarıyı kapladı. Alkış yoğundu. Piyanist de zor olan bu eserin üstünden iyi geldi. Yalnız kendi seçtiği parça biraz daha hareketli olabilirdi. Salonun uzun eser sonrası ihtiyacı buydu.

Aradan sonra Mozart' ın saraydan kız kaçırma üvertürü, daha sonra webern' in atonal bestesi passacaglia, tam romantik franz schubert ve seyircinin büyük ilgi gösterdiği brahms' tan macar dansı 1 ve 3. En sonda ise erich korngold straussina.

Salondaki doluluk %50 civarındaydı. Düşük bence. Konser sonunda şefin yaptığı 2017' de iyi müzik temennisi ve orkestra üyelerine teşekkürü önemliydi.

Servise yetişen konukların telaşı ve kapanış alkışı birbirine karıştı. Bu sefer otobüsle değil, konser öncesine 1 saat kala mekana gelip kısa bir nişantaşı turu  atmıştık. Arabamızı park yerinden alıp, ait olduğumuz yere geri döndük. :)

Konser: Viyana müziği - 1 bifo - Ray Chen

Zor zamanlar, psikolojik ve ruhsal çöküntü. Toplumsal kırılmaların yüksek olduğu zamanlar. İnsanların ölmesi. Patlama. Şiddet ortamı. Özgürlüğün sıkışması.

Konu başlıklarımız bunlar. Güzel ülkemin gündemi. İşte böyle zamanlarda konserlere gidiyoruz. İncinen ruhumuz için. Yaşamak için. Daha sıkı tutunmak için. Bir daha böyle şeyler yaşanmaması için.

Cumartesi günü patlama, Pazar günü milli yastı. Konserler tiyatrolar kapalıydı.
Viyana müziği konseri salı günüydü. Lüfti Kırdar'da. Salon %60 dolu. Hava soğuk. Boğaz manzarası karlı.
Harbiye, Lütfi Kırdar arası donduk. Kendimizi salona zor attık. Viyana konserleri iki bölüm. Salı ve perşembe.

İlk konserin konuk solisti Ray Chen. Kemancı. Genç yetenek diye bahsediliyor.

İşin açıkçası konserin haberleri kulağıma gelmeye başlamıştı. Demek ki iyi tanıtım yapıldı.

Konserin programı da çok hoş.

İlk eser Leopold Mozart 'tan, Oyuncak Senfonisi. Sahne birden kuş cıvıltısıyla doldı. İki tane de küçük çalgıcı :)

İkinci eser, oğul Mozart'tan. 3. Keman Konçertosu.

Üçüncü eser: Maurice Ravel 'den, Çigan Rapsodi.

Kısa bir ara verildi. Öksürükler.

Haydn' dan Orfeus ve Evridike.

Kapanış. Oğul Mozart' tan 41. Senfoni.

Ray Chen çok beğenildi. Dakikalarca alkışlandı. Bize seçtiği eser ise Paganini'den di. Ray Chen eser ismini söylediğinde grup kemancılarından birinin yüz ifadesi çok hoştu. Heyecanlıydı.

Memnun bir şekilde konser bitti. Bostancı, bostancı nidalarıyla otobüs durağının yolunu tuttuk.

Konser: The Nash Ensemble - Christianne Stotjin- Cemal Reşit Rey

Soğuk bir pazar akşamı. Galata kulesinden yürümeye başladık. Yolumuz sonu Harbiye. Tahmini varış süresi 1 saat :) Geze geze İstiklal caddesinde ilerliyoruz. Üşüdüğümüzde kitapçılarda soluğu alıyoruz. İki tur atıp yolumuza devam.

Kongre vadisine, müzenin arkasına yani vardığımızda bir sessizlik hakim. Ne kestaneciler, ne de bostancı dolmuş taksiler.

The Nash Ensemble konseri. Programda İngiletere'nin en iyi oda müziği topluluğu yazıyor. Yerimizi aldık. Sol ön taraf. Çok güzel bir yer. Piyanoya hakim.

Konserin programı çok güzel. Önce Mozart ile başladı. Yaylılar ve piyano. Keman, viyola, çello.

İkinci eser Mahler. Sahneye Mezzo-soprano Christianne Stotjin da çıkıyor. Alkış fena değil. %30 dolu olan salona göre.

20 dk. ara. Daha sonra beklediğimiz Johann Strauss Valsi. İmparator Valsi. En sonunda da alkış trafiğinin karıştığı Schubert. Alış trafiği o kadar karıştı ki seyircilerden öfleyen pöfleyen bile oldu.

En nihayetinde güzel bir pazar gecesi geçirdik. Dönüşte yürümedik tabi. Trt radyosu durağından otobüse bindik. Sıcacık iett. :)

Konser: Masumiyet Zamanı-Zuill Bailey-kate royal lütfi kırdar

Aralığın ilk günü. Geçen düşünüyordum sanırım dünyayı düşünmeye başladığımızdan beri ülkemde işler karışık. Hep karışıktı çünkü. Hem vurdum duymazdık. Yine gündem çok dolu, doların artmasını filan taktığımı sanmayın, ölümler beni yoran. Garibanlık ölümü getirir mi tartışılır, deprem öldürmez, öldüren binalardır gibi.

Bu koşullar altında konserler oluyor, kültürel çalışmalar yapılıyor. Zor işler. Geç kalmışlık gibi. Bu olaylar neler olur kestirmek zor. Kötülük mü artar, iyilik mi artar muallak.

Konserimize dönersek. Eşimle gittim. Sağ arkalarda yerimizi aldık. Salon doluluğu %70 seviyelerinde. Ön sıramızdaki çocuk 9-10 yaşlarında 3 senedir. Çello çalıyormuş. Yanımızdaki çiftten kadın izleyici, 8 aydır çello çalıyormuş, 55-60 arası.

Tabi gelen çellocu, meşhur bir virtüöz. Çocuk konser bitiminde adeta fırladı, Meğer cd imzalatacakmış, sıranın başında.

Konser 10 dk. gecikmeli başladı. Salon sıcak. Kış vakti. İlk yarıda Michael Daughterty' in besteci çalındı. Eser sonunda, çellocu yoğun alkıştan iki kere sola yaptı. Çok hoştu gerçekten.
İkinci yarı başladı. Mahler'den Sol Dur senfonisi.4. .Soprano Kate Royal son bölümde sahne aldı. Sondan bir önce sahneye çıkıp, kemancıların arasına oturdu. Bu da ilginçti.

Dikkatimi çeken diğer bir nokta salonun Mahler' de uykuya dalmasıydı. Bir de salon hasta. öksüren. aksıran çok fazlaydı. Nitekim yoğun ve güzel bir konserdi.

Söylemeden geçemeyeceğim, program kitapçığında Mahler'in sevilmesinin, anlaşılmasını için seyircinin hazır olaması benzeri cümleler kullanmıştı. Mahler gerçekten seyirciyi zorluyor.