Konser: Masumiyet Zamanı-Zuill Bailey-kate royal lütfi kırdar

Aralığın ilk günü. Geçen düşünüyordum sanırım dünyayı düşünmeye başladığımızdan beri ülkemde işler karışık. Hep karışıktı çünkü. Hem vurdum duymazdık. Yine gündem çok dolu, doların artmasını filan taktığımı sanmayın, ölümler beni yoran. Garibanlık ölümü getirir mi tartışılır, deprem öldürmez, öldüren binalardır gibi.

Bu koşullar altında konserler oluyor, kültürel çalışmalar yapılıyor. Zor işler. Geç kalmışlık gibi. Bu olaylar neler olur kestirmek zor. Kötülük mü artar, iyilik mi artar muallak.

Konserimize dönersek. Eşimle gittim. Sağ arkalarda yerimizi aldık. Salon doluluğu %70 seviyelerinde. Ön sıramızdaki çocuk 9-10 yaşlarında 3 senedir. Çello çalıyormuş. Yanımızdaki çiftten kadın izleyici, 8 aydır çello çalıyormuş, 55-60 arası.

Tabi gelen çellocu, meşhur bir virtüöz. Çocuk konser bitiminde adeta fırladı, Meğer cd imzalatacakmış, sıranın başında.

Konser 10 dk. gecikmeli başladı. Salon sıcak. Kış vakti. İlk yarıda Michael Daughterty' in besteci çalındı. Eser sonunda, çellocu yoğun alkıştan iki kere sola yaptı. Çok hoştu gerçekten.
İkinci yarı başladı. Mahler'den Sol Dur senfonisi.4. .Soprano Kate Royal son bölümde sahne aldı. Sondan bir önce sahneye çıkıp, kemancıların arasına oturdu. Bu da ilginçti.

Dikkatimi çeken diğer bir nokta salonun Mahler' de uykuya dalmasıydı. Bir de salon hasta. öksüren. aksıran çok fazlaydı. Nitekim yoğun ve güzel bir konserdi.

Söylemeden geçemeyeceğim, program kitapçığında Mahler'in sevilmesinin, anlaşılmasını için seyircinin hazır olaması benzeri cümleler kullanmıştı. Mahler gerçekten seyirciyi zorluyor.