Soğuk kış akşamlarını, sıcak konser salonlarında geçirmek gibi yoktur. Salon %40-50 civarı dolu. Pek gelen olmamış. Biz yine yerimizi aldık. Sağ orta arkalarda. Sahneye hakim.
Program yoğun ve yorucu. İki senfoni var. Romantik dönem. 50' şer dakikadan 100 dakika.
Orkestra yerini aldı, biraz eksik gibi. Yaklaşık 50 kişi. Tonemaister, başkemancı çok sempatik. Evimizin kemancısı gibi.
İlk Brahms çalmaya başladı. Keman konçertosu, re majör, op.77. Öksürükler azaldı tam salon kışa alıştı diye içimden geçirirken ara ile öksürük coştu. Bende tutamadım, öksürmeye başladım.
Aradan sonra brückner için orkastra ve salon hazır. Biraz daha orkestra üyesi arttı. Kontrabaslar, üflemeliler.
Brückner' in bu eseri çok, hoş. Coşkulu. 9. Senfoni Re Minör.
Yalnız esere diyecek yok da orkestrasyon problemi var. Bakır üflemeliler o kadar baskındı ki sadece onlar duyuldu. Biraz da keman grubu. Tahta üflemeliler, flüt, klarnet iptal. Davul ve çello bile duyulmakta zorlandı. Şef belki bunu yapmak istedi. Konuşmak gerek. Ama bana uymadı.
Yine tekrarlıyorum, esere diyecek olumsuz bir şey yok.
Bu konserle birlikte kısa bir tatile girdi, sonraki konserleri mart ayında.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder