İdso' nun konser programını yakalamak gerçekten güç. Çok fazla konser veriyorlar. Bu seferki konserleri Haliç kongre merkezinde. Cuma akşamı, İstanbul trafiği demeden yola çıktık. Akşam yemeğini bile arabada yedik.
Salon güzel ve boş. Her zamanki gibi. Belki %30 doluluk var. Tam tersi bu sefer sahne izleyicilerden daha kalabalık duruyor. Sahnede adım atmaya yer yok. Biraz ufak gelmiş sanki.
Programınıza dönersek çok güzel. Türk Besteciler Haftası konseptli. Yasaklı besteci, piyanistimiz Fazıl Say, yasaklı dediysem, aslında onun daha aktif Türkiye sanat gündeminde olması gerekir. Eserleri, icrası gibi. Bu konserde yapılacak Türkiye gösterimi bile eserin dünya gösteriminden 3 sene sonra dinleyicinin karşısına çıkıyor. İlginç ülke. Yalan dolan kurumlar.
Fazıl Say' ın bestesinin ismi, 1914 Üvertürü Op. 56. Fazıl Say eseri dinleyip, alkış alıp çıktı. Ön sıradaydı.
İkinci eser, Ulvi Cemal Erkin, Piyano konçertosu, re minör. Piyanonun gelişi olay olsa da kazasız belasız sahneye yerleştirildi ve eser sonrası yerine geçirildi.
Gökhan Aybulus, görünüşte beyfendi, bir piyanist. Tarzı güzel. Sahneye hakim.
Kısa bir aradan sonra üçüncü eser, Ahmet Adnan Saygun, etnomüzikolog, besteci. Viyolonsel Konçertosu Op. 74 'ü Alexandır Rudin İdso orkestrasına eşlik etti. Pek beğenmedim. Bence kendisi de performansını beğenmemiştir. Çok isteksizdi.
Son eser Ferit Alnar' dan. Çok özel ve güzel bir beste. Prelüd ve iki dans.
Bence konserin en iyisi Şef Naci Özgüç. Uzun zamandır böyle bir şef izlememiştim.
Orasının parkı biraz sıkıntılı çok hızlı bir şekilde mekandan ayrıldık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder